اگر مخلص شدید، به معنای حقیقی عالم هم میشوید.
اگر مخلص شدید، به معنای حقیقی عالم هم میشوید.
علم با عمل؛ شاخصه بارز مخلصین عالم
حضرت ذوالجلال والاکرام، عمل از روی جهل را از انسان نمیپذیرد. چون خود ذوالجلال والاکرام عالِم مطلق و علیم و حکیم است؛ میخواهد انسان هم که به عنوان اشرف مخلوقات خلق کرده، عالم باشد.
در قرآن کریم و مجید الهی و در روایات شریفه به عناوین مختلف راجع به علم و دوری از جهل سخن گفته شده است. خود حضرت حقّ در قرآن میفرماید: «هَلْ يَسْتَوِي الَّذينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذينَ لا يَعْلَمُونَ»[1] یا «وَ الَّذينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجات»[2]. در روایات شریفه هم طلب علم را بر هر انسانی فرض میدانند، «طَلَبُ الْعِلْمِ فَرِيضَةٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَ مُسْلِمَة»[3] یا در جای دیگری نیز امر شده که «اطلبوا العلم من المهد إلى اللّحد»[4] و یا در روایت دیگری آمده است که طالبان علم عندالله تبارک وتعالی به قدری قرب و عزّت دارند که ملائکه پروردگار عالم، بالهایشان را زیر پای آنها میگشایند.
امّا علم آن موقعی معنا پیدا میکند که با عمل و آن هم عمل خالص عجین گردد و إلّا اصلاً علم نخواهد بود و تنها صورت ظاهر علم و سواد است. و ای بسا این علم که به عنوان سواد است؛ خود هلاکتآور و حجابی شود که طبعاً نهایتش هلاک بشری است. چون چنین کسی احساس میکند مثلاً به واسطه دانستن دو مطلب، کسی شده است که خود این عامل هلاکت بشر است.
بقیه در ادامه مطالب ...
